2 Pułk Inżynieryjny
Tradycje

TRADYCJE 2 PUŁKU INŻYNIERYJNEGO

 

 

2 Pułk Inżynieryjny w Inowrocławiu sformowany w 1957 roku w Przemyślu jako 2 Pułk Kolejowy, wiąże swój rodowód z okrytymi wojenną chwałą formacjami Wojska Polskiego:

 

      Kadrą Wojsk Kolejowych Nr 1: 1919-1920;

      Batalionem Zapasowym 2 Pułku Wojsk Kolejowych: 1920-1921;

      III i IV Batalionem Kolejowym: 1919-1921;

      2 Pułkiem Wojsk Kolejowych: 1921-1924;

      2 Pułkiem Saperów Kolejowych: 1924-1929;

      2 Batalionem Mostów Kolejowych: 1929-1939;

      Batalionem Saperów Kolejowych II Korpusu Polskiego: 1942-1947;

      4 Samodzielnym Batalionem Roboczym 1 Armii Wojska Polskiego: 1944-1946;

      2 Pułkiem Kolejowym:1957-1989;

      2 Wojskowymi Zakładami Budownictwa Kolejowego: 1989-1990

      2 Pułku Mostów Kolejowych: 1989-1995;

      2 Inowrocławskiego Pułku Komunikacyjnego: 1995-2011.

 

W nawiązaniu do daty sformowania 2. Pułku Kolejowego w Przemyślu Decyzją nr 39/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 lutego 2012r. 2 Inowrocławski Pułk Inżynieryjny przejął dziedzictwo tradycji tych formacji WP, przejął sztandar rozformowanego 2. Inowrocławskiego Pułku Komunikacyjnego, przyjął nazwę wyróżniającą „Inowrocławski”, otrzymał im. gen. Jakuba Jasińskiego a 19 kwietnia został ustanowionym dorocznym świętem 2. Pułku Inżynieryjnego. Do osiągnięć w pełnieniu odpowiedzialnej służby w latach pokoju dodaje tradycje czynu bojowego saperów kolejowych walczących o Wolność, Całość i Niepodległość Rzeczpospolitej Polskiej podczas wojny polsko-bolszewickiej i II wojny światowej. Tradycje Pułku sięgają marca 1919 roku, kiedy to w Jabłonnej utworzona została Kadra Wojsk Kolejowych Nr 1, przekształcona 6 stycznia 1920 roku w Batalion Zapasowy 2 Pułku Wojsk Kolejowych. Przeszkolił on i wysłał na fronty wojny polsko-bolszewickiej 4936 żołnierzy. W dniu 1 sierpnia 1921 roku Batalion Zapasowy otrzymał nazwę 2 Pułk Wojsk Kolejowych. W skład Pułku wchodzi:

 

      Batalion Zapasowy;

      III Batalion Kolejowy (budujący wówczas linię kolejową Puck-Hel);

      IV Batalion Kolejowy kończący swe prace w Bohdanowie.

 

Oba bataliony kolejowe uczestniczyły w działaniach bojowych wojny polsko-bolszewickiej na froncie litewsko-białoruskim i były wyróżniane za męstwo i ofiarną pracę. Nazwę tę zatrzymuje do dnia 1 sierpnia 1924 roku, w którym to przemianowany zostaje na 2 Pułk Saperów Kolejowych. 26 sierpnia 1927 roku w dniu święta pułkowego, prezydent Rzeczpospolitej Polskiej prof. Ignacy Mościcki wręczył sztandar ufundowany przez pracowników DOKP w Warszawie (sztandar ten 27 września 1939 roku w godzinach popołudniowych w okolicach Łucka został spalony). 20 października 1929 roku 2 Pułk Saperów Kolejowych zredukowano i przemianowano na 2 Batalion Mostów Kolejowych. Pododdziały 2 Pułku, a później batalionu brały udział w budowie:

 

      w latach dwudziestych linii kolejowej na Helu;

      w 1928 roku składanego mostu kolejowego pod Tczewem;

      w 1930 roku mostu kolejowo-drogowego w Kutach na Czeremeszu;

      w 1931 roku odcinka linii kolejowej Dęblin-Łuków;

      w 1931 roku remontowali po powodzi mosty na Bugu w rejonie Małkini i Broku;

      w 1934 roku mostu drogowego na Rabie w rejonie Myślenic (po powodzi).

 

Po ogłoszeniu sierpniowej mobilizacji w 1939 roku 2 bmk sformował 15 kompanii mostów kolejowych, każda w sile 352 żołnierzy. Wszystkie kompanie znalazły się w wyznaczonych im rejonach i pracowały w niesłychanie ciężkich warunkach, dobrze wypełniając swój żołnierski obowiązek. Miarą ciężkiej ich służby był fakt, wycofywały się prawie zawsze ostatnie. Dowódcy kompanii zostali zabici, ranni, albo dostali się do niewoli. Żołnierze 2 bmk podzielili losy żołnierzy innych formacji WP. Kilku oficerów batalionu zginęło w Katyniu. Kontynuatorem chlubnych tradycji wojsk kolejowych w II Korpusie gen. Andersa był 11 Batalion Saperów Kolejowych formowany w Kołubiance od 31 sierpnia 1941 roku. Od kwietnia 1942 roku podczas pobytu w Palestynie kompania kolejowa tego batalionu budowała linię kolejową łączącą Haifę z Bejrutem. 2 kompania utrzymywała ruch na odcinku 250 km linii kolejowej we Włoszech. 3 kompania warsztatowa wykonywała remonty parowozów i wagonów. Batalion Saperów Kolejowych został zdemobilizowany 7 lipca 1947 roku w Wielkiej Brytanii. W I Armii WP w 1944 roku sformowano 4 samodzielny batalion roboczy (na początku stycznia 1946 roku przemianowany na 4 batalion wojsk kolejowych), przeznaczony do wykonywania zadań na liniach kolejowych na kierunku działania 1 Armii WP. Po klęsce hitlerowskich Niemiec batalion został skierowany do Gliwic, a w lipcu 1945 roku do Oławy, gdzie do końca 1946 roku został rozformowany. W październiku 1950 roku ponownie utworzono trzy (3, 5, 7) bataliony wojsk kolejowych, które stanowiły zalążki mobilizacyjne dla trzech brygad wojsk kolejowych. Z powstałych wtedy 3 i 7 batalionu wojsk kolejowych, 19 kwietna 1957 roku sformowano w Przemyślu 2 Pułk Kolejowy. Przeniesienie pułku do Inowrocławia następuje w 1960 roku. W ciągu 38 lat swego istnienia 2 Pułk Kolejowy przechodzi różne reorganizacje i restrukturyzacje. Przemianowany kolejno na 2 Pułk Mostów Kolejowych, od 1 lipca 1995 roku na 2 Inowrocławski Pułk Komunikacyjny im. gen. Jakuba Jasińskiego a od 1 stycznia 2012 roku na 2 Inowrocławski Pułk Inżynieryjny im. gen. Jakuba Jasińskiego, na trwałe wrósł w krajobraz miasta i regionu kujawskiego, chlubnie kontynuuje dziedzictwo tradycji oddziałów saperów kolejowych. Czyni wszystko, aby być godnym spadkobiercą tych tradycji. Czyn bojowy saperów kolejowych, przelana krew i znojny wysiłek są dla 2 Pułku zobowiązaniem i wzorem w żołnierskiej służbie ku chwale Ojczyzny.

Ministerstwo Obrony Narodowej
Katalog stron wojskowych
Jesteś: 2202127 gościem na naszej stronie